برای اولین بار در همان سال ها قسمت ما شد تا در سفر مقامی شاهد یکی از این استقبال های توام با قربانی باشم.            

 گروه خبرنگاران همراه مقام مذکور بدلیل نبود جا در هلی کوپتر ها مجبور شدیم با خودرو و حدود ۴ تا ۵ ساعت زودتر عازم گناباد شویم.

در بدو ورود به شهر (حدود ساعت ۶ صبح) کامیون های کشتارگاه شهرداری گناباد را دیدیم که مشغول تخلیه احشام در مسیر تعیین شده ورود مقام! بود.البته در هر مکان و چار راهی که احشام تخلیه می شدند دو نفر سلاخ نیز از خودرو ها پیاده و در کنار گاو و گوسفند ها در اننظار می ماندند.

در این سفر بود که متوجه شدم استقبال مردم یک شهر با قربانی از هر مقامی - در واقع استقبال شهرداری از مقام!  بود و به عبارتی کشتارگاههای شهرستانها در این سفر ها کشتار خود را به خیابان ها منتقل می کردند. وگرنه مردم بیچاره شهرستان ها عمدتا حتی قادر نبودند برای عزیزان خود قربانی کنند چه رسد به مقامی که شاید برای آنها مفهومی جز دیدن یک چهره سرشناس نداشته باشد.

در هر حال آن شب در اخبار تلویزیون دوباره شاهد این عبارت بودم که مردم شهید پرور گناباد با قربانی کردن گاو - گوسفند و شتر  از مقام مسئول استقبال کردند و من شرمم شد که از این دروغ بزرگ در خبرم  استفاده کنم. ب حسن زاده