و تكراري تر " توسعه همكاري هاي همه جانبه در زمينه هاي سياسي ،اقتصادي و فرهنگي و .." و "برخورداري دو كشور از مشتركات بسيار " به فرودگاه مهرآباد رفتم و در سالن ويژه ورود و خروج مقامات بلند پايه ايراني و غير ايراني (پاويون) روي يك مبل به انتظار ايشان نشستم .
بعد از مدتي مردي در سهم سن و سال من وارد شد و درست روي مبلي در مقابل من نشست و به من نگاه كرد و من هم كه از نيامدن معاون وزير امور خاارجه بي خيال روبروي مبل نشسته بودم و روي يادداشت خبرگزاري نقاشي مي كردم، به او نگاه مي كردم .
او به من نگاه كرد و من هم .....
يك دفعه رئيس تشريفات وزارت امور خارجه وارد شد و نزد دوستمان  مشغول صحبت شد.

به مكالمات آنها گوش مي دادم كه شنيدم  گفت  :
- اين كيه ؟
 چرا مصاحبه نمي كنه؟-
- نمي دونم .
 
بعد دوست عزيزمان نزد من آمد و گفت:
آقاي ب پس چرا مصاحبه نمي كني ؟
فهيمدم كه كمي اشتباه كرده ام و ايشان همان كسي است كه بايد پاسخ هاي كليشه اي به من بدهد.

در حالي كه سرخ شده بودم نزد آقاي شيخ الاسلام رفتم و با عذر خواهي از وي تصميم گرفتم كه اين اشتباه را با يك سئوال مهم و كليدي جبران كنم .

اما چيزي به فكر م نرسيد و با همان سوالات كليشه اي پرسيدم :
ادامه دارد